Czym jest wskaźnik EP i dlaczego jest ważny?

Czym jest wskaźnik EP?

Wskaźnik EP stanowi fundamentalną miarę efektywności energetycznej obiektów budowlanych w Polsce. Ten obowiązkowy parametr określa roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną, wyrażane w kWh/m²/rok w odniesieniu do powierzchni ogrzewanej.

Czym jest energia pierwotna?

Pojęcie “energia pierwotna” obejmuje całkowity łańcuch energetyczny – od wydobycia surowców, przez transport i przetwarzanie, aż po dostarczenie energii do końcowego odbiorcy. Wskaźnik uwzględnia nie tylko bezpośrednie zużycie w budynku, lecz również straty na każdym etapie procesu.

​​W przeciwieństwie do energii końcowej (czyli tej, którą faktycznie zużywa budynek, np. na ogrzewanie, wentylację czy przygotowanie ciepłej wody), energia pierwotna uwzględnia cały łańcuch energetyczny. Oznacza to, że bierze się pod uwagę:

• wydobycie lub pozyskanie surowców energetycznych (np. węgla, gazu, ropy, biomasy, energii słonecznej),
• ich przetwarzanie (np. rafinacja, produkcja energii elektrycznej w elektrowniach),
• transport i dystrybucję,
• a także straty energii powstające na każdym z tych etapów.

Dzięki temu wskaźnik energii pierwotnej pokazuje nie tylko, ile energii zużywa budynek „na liczniku”, ale także jaki jest rzeczywisty koszt energetyczny i środowiskowy tego zużycia. Ma to szczególne znaczenie przy porównywaniu różnych nośników energii, np. prądu, gazu, ciepła sieciowego czy odnawialnych źródeł energii, ponieważ każdy z nich charakteryzuje się innym poziomem strat i emisji.

W praktyce energia pierwotna jest kluczowym parametrem w przepisach budowlanych i świadectwach charakterystyki energetycznej. Pozwala ocenić efektywność energetyczną budynku oraz jego wpływ na klimat i zasoby naturalne, a także promuje rozwiązania oparte na odnawialnych źródłach energii i wysokiej sprawności systemów.

Porównaj ocieplenie

Dlaczego wskaźnik EP jest ważny dla oceny efektywności energetycznej i odbioru budynku?

Wskaźnik EP stanowi fundament prawny każdego procesu budowlanego. Bez osiągnięcia wymagań norm energetycznych nie jest możliwe uzyskanie pozwolenia na użytkowanie. Wymagania dotyczące wskaźnika EP zostały jednoznacznie określone w przepisach techniczno-budowlanych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Rola wskaźnika EP w certyfikacji energetycznej budynków

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynków to obowiązkowy dokument dla każdej nowej inwestycji. Podstawą tego dokumentu jest wartość wskaźnika EP, która określa klasyfikację obiektu w ośmiu kategoriach energetycznych – od najwyższej klasy A+ po najniższą H.

Klasyfikacja przekłada się bezpośrednio na wartość rynkową nieruchomości. 

Obiekty o niższym zużyciu energii osiągają wyższe ceny sprzedaży, generują większe przychody z wynajmu i mają większe zainteresowanie na rynku.

Zgodność z przepisami technicznymi

Regulacje wprowadzone w 2021 roku ustaliły limit 70 kWh/m²/rok dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Przekroczenie tego progu skutkuje odmową wydania pozwolenia na użytkowanie przez odpowiednie organy administracji architektoniczno–budowlanej.

Weryfikacja parametrów energetycznych odbywa się podczas odbioru technicznego pod nadzorem rzeczoznawcy budowlanego.

Optymalizacja kosztów eksploatacyjnych

Efektywność energetyczna przekłada się na wymierne korzyści finansowe. Właściciele budynków mogą liczyć na:

• redukcję kosztów ogrzewania o 20–40%,
• precyzyjne planowanie wydatków na media,
• większe możliwości uzyskania kredytu dzięki niższym rachunkom za energię.

Narzędzie porównawcze rozwiązań technicznych

Wskaźnik EP umożliwia obiektywną analizę różnych wariantów projektowych na wczesnym etapie planowania. Projektanci mogą ocenić wpływ konkretnych rozwiązań, takich jak:

• rodzaj izolacji termicznej,
• systemy grzewcze,
• instalacje odnawialnych źródeł energii.

Każda modyfikacja projektu natychmiast odzwierciedla się na kalkulacji EP, co pozwala świadomie wybierać najkorzystniejsze opcje i optymalizować inwestycję.

Wpływ na środowisko naturalne

Wskaźnik EP obrazuje rzeczywiste oddziaływanie budynku na ekosystem, uwzględniając emisję CO2 związaną z produkcją energii. Budynki o wysokiej efektywności energetycznej:

• redukują emisję gazów cieplarnianych o 30–50% w porównaniu do konwencjonalnych budynków,
• wspierają realizację europejskich celów klimatycznych,
• stanowią integralną część strategii ochrony środowiska.

Znaczenie dla przyszłych inwestycji

Standardy efektywności energetycznej są coraz bardziej restrykcyjne, a wymagania dotyczące wskaźnika EP stale się zaostrzają. Budynki projektowane z zapasem pozwolą na:

• sprostanie przyszłym regulacjom bez konieczności kosztownych modernizacji,
• zachowanie długoterminowej wartości nieruchomości,
• utrzymanie konkurencyjności na rynku.

Jak oblicza się wskaźnik EP?

Formuła do obliczania wskaźnika EP opiera się na prostym równaniu: EP = EK × wi. 

EK reprezentuje wskaźnik zapotrzebowania na energię końcową, natomiast wi to współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej. Precyzyjne określenie każdego składnika jest kluczowe dla prawidłowego obliczenia.

Składniki wskaźnika energii końcowej (EK)

Wskaźnik EK uwzględnia całkowitą energię dostarczaną do systemów technicznych obiektu, w tym energię przeznaczoną na:

• ogrzewanie pomieszczeń (w kWh/m²/rok),
• przygotowanie ciepłej wody użytkowej,
• zasilanie wentylacji mechanicznej,
• chłodzenie w okresie letnim.

Współczynniki nakładu energii pierwotnej

Wartości współczynnika wi znacząco różnią się w zależności od rodzaju nośnika energii:

• węgiel kamienny, olej opałowy i gaz ziemny – 1,1,
• energia elektryczna z sieci – 3,0.

Wpływ konstrukcji na wskaźnik EP

Izolacja termiczna jest kluczowa dla efektywności energetycznej. Współczynnik przenikania ciepła U określa intensywność strat przez przegrody budowlane. Na przykład: ściany o współczynniku U = 0,15 W/m²K mają o 40% mniejsze straty niż te o U = 0,25 W/m²K.

Wybór materiałów konstrukcyjnych wpływa na akumulację ciepła i stabilizację temperatury wewnętrznej – murowane budynki z pustaków ceramicznych zatrzymują ciepło lepiej niż konstrukcje z materiałów lekkich.

Stolarka okienna również znacząco wpływa na bilans energetyczny:

• okna o U = 0,9 W/m²K redukują straty aż o 35% w porównaniu do okien o U = 1,4 W/m²K,
• odpowiednia orientacja przeszkleń pozwala wykorzystać zyski słoneczne i obniżyć zapotrzebowanie na ogrzewanie o 10–15%.

Efektywność systemów grzewczych

• kotły kondensacyjne osiągają sprawność 105–108%, podczas gdy konwencjonalne kotły mają sprawność na poziomie 85–90%,
• ciepło generowane przez kotły kondensacyjne może zmniejszyć zapotrzebowanie na energię końcową o 15–20%,
• ogrzewanie podłogowe jest efektywniejsze od tradycyjnych grzejników o 6–8% dzięki niższej temperaturze zasilania (35–40°C vs 70°C),
• zaawansowane systemy regulacji z automatyką pogodową i termostatami pokojowymi ograniczają zużycie energii o 10–15%,
• dostosowują pracę instalacji do rzeczywistych potrzeb cieplnych budynku.

Proces weryfikacji obliczeń

Kontrola poprawności wskaźnika EP należy do uprawnionych rzeczoznawców budowlanych i obejmuje:

• zgodność przyjętych parametrów z dokumentacją projektową,
• właściwość zastosowanych współczynników nakładu energii pierwotnej,
• wykorzystanie certyfikowanego oprogramowania, które automatyzuje obliczenia i minimalizuje ryzyko błędów,
• uwzględnienie aktualnych norm i przepisów gwarantujących zgodność wyników ze standardami energetycznymi.

Porównaj ocieplenie

Dlaczego wartość współczynnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej (wi) jest kluczowa dla wskaźnika EP?

Współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej (wi) odgrywa fundamentalną rolę w obliczaniu wskaźnika EP. Określa ilość nieodnawialnej energii potrzebnej do wyprodukowania jednostki energii końcowej dostarczanej do budynku. Ten parametr bezpośrednio wpływa na ostateczną ocenę energetyczną obiektu, dlatego wybór odpowiedniego źródła energii może znacząco zmienić jego klasyfikację.

Mechanizm działania współczynnika wi

Formuła EP = EK × wi przedstawia zależność matematyczną, gdzie przy takim samym zapotrzebowaniu na energię końcową (EK) różne nośniki energii generują odmienne wartości wskaźnika EP. Wynika to z różnic w ilości nieodnawialnej energii pierwotnej potrzebnej na wytworzenie, transport i dystrybucję poszczególnych paliw.

Przykład dla obiektu z zapotrzebowaniem EK = 50 kWh/m²/rok:

• EP = 55 kWh/m²/rok przy wykorzystaniu gazu ziemnego (wi = 1,1),
• EP = 150 kWh/m²/rok przy energii elektrycznej z sieci (wi = 3,0).

Tak duża różnica podkreśla strategiczne znaczenie wyboru źródła energii.

Wartości wi według rodzaju źródła energii

Obowiązujące przepisy definiują współczynniki wi dla różnych nośników energii:

• paliwa konwencjonalne: węgiel kamienny, olej opałowy, gaz ziemny – wi = 1,1,
• energia elektryczna z krajowej sieci przesyłowej – wi = 3,0,
• odnawialne źródła energii (fotowoltaika, kolektory słoneczne, pompy ciepła, biomasa ze zrównoważonych źródeł) – wi = 0.

Transformacyjny potencjał OZE

Systemy odnawialnych źródeł energii mogą znacznie obniżyć wskaźnik EP budynku. Przykładowo, instalacja fotowoltaiczna o mocy 5-8 kWp na typowym dachu generuje 4500-7200 kWh energii rocznie. Dzięki zerowemu współczynnikowi wi może w pełni skompensować zapotrzebowanie elektryczne budynku.

Pompy ciepła wykorzystują energię środowiskową z wi = 0, a ich efektywność zależy od współczynnika COP. Urządzenie o COP = 4 czerpie 75% energii ze źródeł odnawialnych oraz 25% energii elektrycznej z sieci (wi = 3,0).

Alternatywne rozwiązania grzewcze

Certyfikowana biomasa posiada współczynnik wi = 0,2, co czyni ją jednym z najbardziej korzystnych paliw w kontekście wskaźnika EP. Kotły zasilane pelletem lub zrębkami drzewnymi pozwalają na znaczne obniżenie wartości EP w porównaniu z kotłami gazowymi lub olejowymi.

W rozwiązaniach hybrydowych, integrujących różne źródła energii, stosuje się średni ważony współczynnik wi. Przykład:

• kotłownia gazowa (wi = 1,1),
• panele fotowoltaiczne (wi = 0),
• parametr pośredni zależny od udziału każdego źródła w bilansie energetycznym.

Wpływ na środowisko

Współczynnik wi odzwierciedla wpływ na ekosystem. Wyższe wartości wi wiążą się ze wzrostem emisji CO₂ podczas produkcji energii. Energia elektryczna z polskiego miksu (wi = 3,0) generuje ok. 700–800 kg CO2/MWh, podczas gdy technologie OZE praktycznie eliminują emisję gazów cieplarnianych.

Strategiczne znaczenie w projektowaniu

Projektanci i inwestorzy wykorzystują współczynnik wi jako narzędzie optymalizacji energetycznej budynków. Analiza różnych scenariuszy pozwala na wybór optymalnej kombinacji źródeł energii, zapewniając najkorzystniejszy wskaźnik EP przy jednoczesnym racjonalnym zarządzaniu kosztami. Ta optymalizacja nabiera szczególnego znaczenia wraz z zaostrzaniem standardów energetycznych dla nowych budynków.

Porównaj ocieplenie

Jakie normy dotyczące wskaźnika EP obowiązują dla nowych budynków jednorodzinnych?

Obowiązujące w Polsce przepisy budowlane precyzyjnie definiują wymagania dotyczące zużycia energii w nowych obiektach. Ministerstwo Rozwoju i Technologii ustanowiło maksymalną wartość wskaźnika EP na poziomie 70 kWh/m²/rok dla domów jednorodzinnych.

Regulacje wprowadzone w styczniu 2021 roku stanowią część krajowej strategii energetycznej. Nowa norma zastąpiła wcześniejszy limit 95 kWh/m²/rok, co oznacza zaostrzenie wymagań o 26%.

Przekroczenie określonego progu skutkuje automatyczną odmową wydania pozwolenia na użytkowanie. Powiatowe i miejskie organy nadzoru budowlanego nie posiadają swobody decyzyjnej w tym zakresie. Zgodność z przepisami weryfikuje uprawniony rzeczoznawca podczas końcowego odbioru technicznego.

Aktualne przepisy techniczne różnicują limity wskaźnika EP w zależności od typu obiektu:

• domy jednorodzinne nie mogą przekroczyć 70 kWh/m²/rok,
• budynki wielorodzinne mają niższy próg – 65 kWh/m²/rok,
• obiekty użyteczności publicznej podlegają najszerszemu zakresowi: od 45 do 290 kWh/m²/rok, zależnie od ich funkcji i części budynku.

Strategia renowacji zakłada kontynuację procesu obniżania dopuszczalnych wartości. Już w 2025 roku weszły w życie jeszcze bardziej restrykcyjne normy, zmierzające ku osiągnięciu standardu budynków o niemal zerowym zapotrzebowaniu na energię.

Dyrektywa europejska EPBD zobowiązuje kraje członkowskie do konkretnych działań. Od 2030 roku wszystkie nowe konstrukcje muszą charakteryzować się zeroemisyjnością. Polska implementuje te wymagania poprzez systematyczne obniżanie maksymalnych wartości EP.

Weryfikacja odbywa się na podstawie świadectwa charakterystyki energetycznej, przygotowywanego przez certyfikowanego audytora. Dokument ten należy przedstawić organom nadzoru przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie.

Obliczenia wykonuje się zgodnie z normami PN-EN ISO 52016-1 oraz PN-EN ISO 52000-1, które adaptują europejskie standardy do polskiego systemu prawnego. Używane oprogramowanie wymaga certyfikatu zgodności od Instytutu Techniki Budowlanej.

Obiekty niespełniające wymogów nie otrzymają pozwolenia na użytkowanie, co praktycznie uniemożliwia ich zamieszkanie czy eksploatację. Właściciel staje przed koniecznością przeprowadzenia niezbędnych modernizacji energetycznych.

Budynki o wysokim wskaźniku EP otrzymują niską klasę energetyczną (E, F, G lub H), co znacząco wpływa na ich wartość rynkową. Różnica cenowa między obiektami klasy A i G może osiągnąć 15–25% przy sprzedaży.

Powiatowi inspektorzy nadzoru budowlanego prowadzą wyrywkowe kontrole, porównując rzeczywiste parametry z wartościami deklarowanymi. W razie wykrycia rozbieżności mogą zlecić dodatkowe badania termowizyjne lub pomiary szczelności powietrznej.

Właściciele zobowiązani są do przechowywania dokumentacji energetycznej przez dekadę od wydania pozwolenia na użytkowanie. Te dokumenty mogą być wymagane podczas kontroli oraz są niezbędne przy transakcjach sprzedaży nieruchomości.

Jak wybór źródła ciepła wpływa na wartość wskaźnika EP?

Decyzja o wyborze źródła ciepła kształtuje końcową wartość wskaźnika EP, przy czym różnice między poszczególnymi technologiami mogą być dramatyczne.

Tradycyjne paliwa kopalne

Konwencjonalne systemy grzewcze charakteryzują się współczynnikiem wi = 1,1. Kondensacyjne kotły gazowe wykazują imponującą sprawność rzędu 105–108%, co sprawia, że budynek z zapotrzebowaniem energetycznym 65 kWh/m²/rok osiągnie EP wynoszący około 71,5 kWh/m²/rok.

Kotły olejowe prezentują nieco gorsze parametry – ich sprawność oscyluje między 85–95%, co przekłada się na nieznaczny wzrost zużycia energii oraz wyższe koszty eksploatacyjne.

Elektryczność jako źródło ciepła – droga energia pierwotna

Prąd elektryczny niesie ze sobą najwyższy współczynnik wi = 3,0, co bezpośrednio wynika ze znacznych strat występujących w całym procesie wytwarzania, transmisji i dystrybucji energii. Całkowita sprawność systemu energetycznego nie osiąga więcej niż 35–40%.

Konsekwencją tego jest fakt, że budynek wymagający 65 kWh/m²/rok osiągnie alarmujący wskaźnik EP na poziomie 195 kWh/m²/rok. Wartość ta drastycznie przekracza obowiązujący limit 70 kWh/m²/rok, praktycznie eliminując szanse na otrzymanie pozwolenia na budowę.

Biomasa jako przyjazna środowisku opcja

Kocioł wykorzystujący pellet prezentuje zgoła odmienne charakterystyki. Certyfikowana biomasa legitymuje się współczynnikiem wi = 0,2 – wartością pięciokrotnie niższą od paliw konwencjonalnych.

Współczesne jednostki na pellet mogą pochwalić się sprawnością 85–95%, a automatyczne systemy podawania paliwa gwarantują wygodę porównywalną z instalacjami gazowymi.

Nieruchomość ogrzewana tym sposobem uzyska niski wskaźnik EP na poziomie zaledwie 13 kWh/m²/rok przy standardowym zapotrzebowaniu 65 kWh/m²/rok. Tak spektakularnie niski rezultat oznacza najwyższą klasę energetyczną A+ i radykalną redukcję przyszłych wydatków na ogrzewanie.

Pozostałe rodzaje biomasy oferują zbliżone parametry, choć kluczowe znaczenie ma ich pochodzenie ze źródeł certyfikowanych i prowadzonych w sposób zrównoważony.

Miejskie sieci ciepłownicze – szeroki wachlarz możliwości

Lokalne systemy ciepłownicze charakteryzują się zróżnicowanymi współczynnikami wi, uzależnionymi od technologii wytwarzania energii.

• elektrociepłownie wykorzystujące kogenerację osiągają wi = 0,8–1,2,
• instalacje zasilane odnawialnymi źródłami prezentują znacznie korzystniejsze parametry,
• innowacyjne sieci IV generacji operują w temperaturach 40–60°C, umożliwiając efektywne wykorzystanie źródeł odnawialnych.

Budynek podłączony do takich systemów może osiągnąć wskaźnik EP mieszczący się w przedziale 20–40 kWh/m²/rok.

Pompy ciepła – zasobność energii otoczenia

Te zaawansowane urządzenia pozyskują 70–80% potrzebnej energii bezpośrednio ze środowiska naturalnego, wykorzystując jedynie 20–30% energii elektrycznej do napędu kompresora. Przy współczynniku wydajności COP = 4, efektywny wi kształtuje się na poziomie około 0,75.

Gruntowe warianty pomp ciepła stanowią szczyt efektywności, osiągając COP = 5–6, co przekłada się na efektywny wi wynoszący 0,5–0,6. Taka inwestycja może zredukować wskaźnik EP do przedziału 30–40 kWh/m²/rok.

Rozwiązania hybrydowe – maksymalizacja korzyści

Połączenie różnych technologii pozwala wykorzystać mocne strony każdego systemu. Przykładowo, inteligentna kombinacja kotła gazowego z pompą ciepła automatycznie aktywuje najefektywniejsze źródło w danej chwili:

• powyżej –5°C funkcjonuje pompa ciepła,
• w niższych temperaturach uruchamia się kocioł gazowy.

Alternatywnie, biomasa wspomagana kolektorami słonecznymi może pokryć 80–90% zapotrzebowania na ciepłą wodę wykorzystując energię słoneczną, jednocześnie zapewniając całoroczne ogrzewanie dzięki biomasie.

W kalkulacjach EP systemy hybrydowe uwzględnia się poprzez średnią ważoną, proporcjonalną do rzeczywistego udziału każdego źródła w rocznym bilansie energetycznym budynku.

Porównaj ocieplenie

Jakie są skuteczne metody obniżenia wskaźnika EP w budynkach?

Jak zmniejszyć wskaźnik EP? Obniżenie wskaźnika EP wymaga kompleksowego podejścia łączącego modernizację budynku z wykorzystaniem zaawansowanych technologii. Skuteczność tego procesu zależy przede wszystkim od minimalizowania zapotrzebowania energetycznego oraz wyboru odpowiednich źródeł o korzystnych współczynnikach.

Ocieplenie budynku – pierwszy krok do oszczędności

Skuteczna izolacja termiczna stanowi fundament energooszczędności. Ocieplenie ścian zewnętrznych do poziomu U = 0,10 W/m²K może zmniejszyć zapotrzebowanie na ogrzewanie nawet o 50% względem standardowych rozwiązań oraz poprawę jakości powietrza.

Trzyszybowe okna o współczynniku U = 0,7–0,9 W/m²K eliminują mostki termiczne, jednocześnie ograniczając niekontrolowane straty powietrza. Właściwa instalacja może zredukować infiltrację o 60–80%, co potwierdzają profesjonalne testy.

Izolacja dachu grubością 25–30 cm obniża współczynnik przenikania do U = 0,12–0,15 W/m²K. Jest to szczególnie istotne, gdyż przez dach ucieka 15–25% całkowitego ciepła z budynku.

Energia odnawialna w służbie efektywności

Instalacja fotowoltaiczna o mocy 6–10 kWp może pokryć 70–100% zapotrzebowania elektrycznego domu, produkując rocznie 5400–9000 kWh. Współczynnik wi = 0 bezpośrednio obniża wskaźnik EP, czyniąc tę inwestycję szczególnie opłacalną.

Kolektory słoneczne o powierzchni 4–6 m² zapewniają 50–70% ciepłej wody użytkowej przez cały rok. Nowoczesne systemy próżniowe działają efektywnie nawet podczas zachmurzenia, latem pokrywając niemal całe zapotrzebowanie.

Szczególną uwagę zasługują pompy ciepła. Modele powietrze–woda osiągają COP 3,5–4,5, podczas gdy gruntowe warianty mogą pochwalić się jeszcze wyższą sprawnością COP 4,5–6,0 dzięki stałej temperaturze gruntu wynoszącej 8–12°C.

Rekuperacja – odzysk cennego ciepła

Centrale wentylacyjne z odzyskiem ciepła o sprawności 85–95% rewolucjonizują sposób myślenia o stratach wentylacyjnych. W dobrze izolowanych budynkach system może zmniejszyć zapotrzebowanie na ogrzewanie o 25–40%.

Gruntowe wymienniki ciepła podgrzewają powietrze nawiewane zimą o 8–15°C. Połączenie z rekuperatorem tworzy najbardziej efektywny system wentylacji dostępny obecnie na rynku.

Inteligentne zarządzanie energią

Automatyka pogodowa optymalizuje temperaturę zasilania według warunków zewnętrznych, obniżając zużycie energii o 10–20% bez kompromisów w komforcie.

Programowane termostaty pokojowe pozwalają na precyzyjną kontrolę – już obniżenie temperatury o 1°C w nocy generuje oszczędności rzędu 6–8%.

Inteligentne sterowniki w systemach hybrydowych automatycznie wybierają najbardziej efektywne źródło ciepła, maksymalizując wykorzystanie dostępnych zasobów.

Nowoczesne systemy grzewcze

Kotły kondensacyjne o sprawności przekraczającej 100% redukują zużycie paliwa o 15–25%. Technologia ta odzyskuje ciepło ukryte w parze wodnej ze spalin, wykorzystując każdą jednostkę energii.

Ogrzewanie podłogowe pracuje przy temperaturach 35–45°C zamiast 70°C charakterystycznych dla tradycyjnych grzejników. Zwiększa to sprawność systemu o 8–15%, jednocześnie poprawiając komfort termiczny.

Izolacja rurociągów, choć często pomijana, może wyeliminować straty sięgające 10–20% produkowanego ciepła, szczególnie w pomieszczeniach nieogrzewanych.

Optymalna bryła budynku

Projektowanie zwartej bryły o prostym kształcie minimalizuje powierzchnię przegród zewnętrznych. Współczynnik kształtu A/V poniżej 0,6 m⁻¹ charakteryzuje budynki o wysokiej efektywności energetycznej.

Przemyślana orientacja budynku wykorzystuje pasywne zyski słoneczne – odpowiednio zaprojektowane przeszklenia od strony południowej mogą dostarczyć 15–25% energii potrzebnej do ogrzewania, oferując darmowe ciepło prosto od natury.

Porównaj ocieplenie